Alternatibak Boliviako herria eta MAS-IPSP zoriondu ditu hauteskundeetako garaipenarengatik

Alternatibako Mahaia Internazionalistatik, Boliviako herria eta MAS-IPSP zoriondu nahi ditugu.

Joan den igandean, urriak 18, lortutako garaipenagatik zoriontzen ditugu, dagoeneko lehen itzulian garaipena bermatuta dagoela dirudienean, bi ganberetan gehiengoa izanik gainera.

Boliviako herri ezberdinen ahotsa eta itxaropenak dira, Boliviako Estatu Plurinazionalarenak oro har, buen vivir delakoarena, subiranotasuna eta duintasuna metatzen ari diren borroka historikoenak. Esan eta aurreratu egiten zuten: “Milioika garela itzuli gara”. Eta, hain justu, urriaren 12 Erresistentzia Indigenaren egunetik astebetera.

Urtebete igaro da Estatu kolpetik, potentzia handien babespean, enpresa transnazional batzuen eta Boliviako armadaren zati baten babesarekin. Boliviako herriaren gehiengoaren interesa eta asmoetatik kanpo zeuden. Baina ezin izan dute, hauteskundeetan behintzat.

Orain askatasun ezberdinak sendotzeko garaia da, errealitatea gehiengoen alde eraldatzeko, Abya Yalako eta herri ezberdinen arteko borrokak lotzeko garaia izango da, eta horretan, gure herria, zuen alde egongo da. Jallalla Bolivia!

Del Rio «Gizarte-eredua bera dago jokoan, oraingoa zein hurrengo belaunaldiei utziko dieguna»

Alternatibaren Koordinadora Nazionala bildu da gaur, pandemia hasi zenetik lehen aldiz aurrez aurre, eta ia osorik.

Gure jarduera politikoa gidatuko dituzten ardatz nagusiak berretsi eta ezagutzera emateko asmoa dugu, erakundeei begira EHBilduren bitartez, eta batez ere, kaleetan gauzatuko ditugunak. Ez baitugu zalantzarik, kaleak aldarrikapenez beteko direla dagoeneko pairatzen hasiak garen murrizketen aurrean.

Egoera honetan, argi dugu txertoa iristeko behar den denbora baino askoz gehiago dugula jokoan; gizarte-eredua bera dago jokoan, ez soilik oraingoa, baita datozen belaunaldiei utziko dieguna ere. Horregatik, bizitza eta zaintzak ekintza politikoaren erdigunean jartzeko beharra azpimarratu nahi dugu. Baina ez, noski, Urkullu lehendakariak egunotan egin bezala. Bizitza erdigunean jartzeaz hitz egin du, baina bitartean azpiegitura handiak defendatzen dituela, eta Europako funtsak makro-enpresei eman nahi dizkiela.

Tamalez, gobernuak baliabide gehiago erabiltzen ditu sindikatuak eta ezinbesteko sektoreetarako langileak kritikatzen, haiekin bildu eta konponbideak bilatzen baino. Osasungintzaz, hezkuntzaz eta zaintzaz ari gara. EAJri gogorarazi nahi diogu manifestazioak eta grebak ez direla soilik tresna legalak eta legitimoak, baizik eta ezinbestekoak ere badirela, administrazioak arduragabekeriaz jokatzen duenean.

Izan ere, bizitza erdigunean jartzea ez da lelo huts bat: feminismoak erakutsi digun bezala, proposamen erabat eraldatzailea da. Gure egiturak eta antolatzeko moduak birpentsatzea da, bizitzari duintasunez eusteko eta zaintzeko balio dezaten. Osasuna, hezkuntza, etxebizitza, elikadura eta kultura bermatzea da, guztion artean eta benetan pertsona guztientzat erabakitzen dugun moduan, bigarren edo hirugarren mailako herritarrik gabe, gaur egun bezala. Eta generoa, klasea, arraza eta jatorria kontuan hartuta egitea da, berdintasun faltsuaren mantra neoliberalen aurrean, aldagai horiek erabakigarriak direlako.

Pertsonen bizitza duina bermatzea inoiz baino beharrezkoagoa den egoera bati aurre egin behar diogu, eta ez soilik osasun arloan; hor dugu Madril, politika neoliberal larrienen laborategi gisa, nahiz eta, hemen ere, diru publikoa gutxi batzuen aberastasuna babestera joan den, eta ez gehiengoaren egoera zaila arintzera.

Alternatibatik argi diogu pairatzen ari garen errealitate honek bi aterabide dituela: bata, gauza berdinak egiten jarraitzea da, prekarietatea eta bazterkeria zabaldu beraz. Jendearen beharrei erantzuteko gero eta desagertuago ageri den estatu batekin, zein eliteen interesak defendatzeko presente dagoena. Bigarren bidea, eredu bidegabe eta insolidarioa eraldatzean datza, erdigunean bizitza jarri eta politika publikoak egingo dituen beste eredu baterantz. Ekonomia politikaren zerbitzura dagoen tresna bilakatu dadin, eta ez aldrebes, orain arte bezala. Guztion porrota izango delako datozen belaunaldiek beren gurasoak baino okerrago bizitzera kondenatzea, norabide berean jarraituz gero hala izango dela jakin arren.

Krisi-garaiek arriskuak dakartzate, beldurrak autoritarismoa eta erregresioa babestea ekar dezakeelako. Eskuin muturrak argi dauka, baina guri ezkerraren erantzunaren parte izatea dagokigu. Faxismoaren gezur bakoitza desmuntatu behar dugu, eta haien diskurtso atzerakoiak kontra-programatu behar ditugu, pertsona guztien eskubideak zabaltzen dituzten proposamenekin. Ezin dugu onartu beren helburua lortzea, pobreen arteko gerra ematea alegia, aberatsa gero eta aberatsagoa den bitartean.

Horregatik, eskuinak okupazioaren alarma asmatzen duenean, datuak eskuan erantzutea tokatzen da; baina batez ere, Santurtzin 88 urteko emakume bat putre-funts batek bere etxetik bota nahi duenean, etxegabetzeen aurkako mugimenduarekin batera bere ondoan egotea tokatzen zaigu. Kasu gehiago daude, Bilbon eta Hernanin esaterako. Izan ere, etxebizitzako dramarik handiena, oraindik ere, etxegabetzeak dira. Banka handia, okupazioaren inguruko kanpaina faltsuaren atzean dagoena, iragartzen hasi da berankortasuna hazi dela eta “Berreskuratze” departamentuek, desjabetzeak eskatzen dituztenak alegia, lana izango dutela.

“Diktadura feministaz” eta indarkeria matxistaren aurkako “salaketa faltsuez” hitz egiten dutenen aurrean, desberdintasunarekin hausteko apustua egin behar dugu, lan guztia banatuz, bai ordaindutakoa, bai ordaindu gabekoa, gehienetan emakumeen esku dagoena. Eta gainditu behar ditugu emakumeek zaurgarritasun handiagoa izatea eragiten duten arrakalak.

Migrazioari lotutako alarmen aurrean, eskuinaren tranpak saihestu behar ditugu, elkarbizitzarako eta elkartasunerako espazioak sortuz. Negazionismo desarrollistaren aurrean, kontuan izan behar ditugu ingurumenaren muga fisikoak; izan ere, naturari bizkarra ematen jarraitzen badugu trantsizio ekologikoari benetan aurre egin gabe, etorkizuneko krisia behin betikoa izan daiteke.

Lan-eskubideetan atzera egiteko borondateari, lan-erreforma indargabetzearekin erantzun behar diogu. Eta desmemoria partzial eta interesatuari aurre egiteko, indarkeria guztien biktima guztientzat egia, justizia eta erreparazioa aldarrikatu behar dugu.

Hori da Alternatibatik egiten dugun irakurketa politikoa; jendearen benetako beharrak duintasunez konpontzeko helburuarekin, arlo publikoari zein komunitarioari dei eginda, zaintza eta bizitza lehenetsiko dituen sistema batera igarotzeko bidean. Datozen hilabeteetan gure urratsak gidatuko dituen irakurketa da, bai Euskal Herria Bilduren baitan, bai gure ahalegin militantean, kaleetan, borroken sozialen aldamenean.

 

Okupazioaren alarma faltsua (Alba Fatuarte)

Euskaltzaindiaren arabera, demagogia da “herri xehearen grinak kilikatzen eta erabiltzen dituen politika” egitea. Eta horixe bera da hainbat komunikazio talde eta sektore politikoetatik azken aldi hontan okupazioaren aurka zabaltzen ari diren kanpaina sutsuaren oinarria: demagogia hutsa. Izan ere, krisialdiak bete-betean jotzen ari gaituen momentuan, herritar xumeengan gatazka sustatzen ari dira, pertsona pobretuen arteko gerrari hauspoa emanez, helburu argi batekin: Gizartearen egiturazko arazoen benetako errudunengandik arreta desbideratzea.

Eta nola egin aurre demagogiari? Egiarekin. Datuak eskuan, ustezko “arazo” honek ez du inolako oinarririk: Euskal Autonomia Erkidegoan okupazioarekin zerikusia duten salaketak ia %3 jaitsi dira azken urtean. Gainera, badakigu okupatutako etxebizitzen %70 bankuenak direla eta %5 soilik direla jabe txikienak. Beraz, ziurtatu dezakegu une honetan, edozein bilbotarren ohiko etxebizitza okupatua izateko aukerak oso eskasak direla.

Horrek ez du esan nahi kasuren bat gertatu ezin daitekenik, Bilboko Altamira auzoan orain dela gutxi gertatu den bezala. Baina mediatikoki hainbesteko oihartzuna izan duten gertaeren zergatia, bizilagunen esanetan, ez zen okupazioa bera izan, baizik eta bizikidetza eta segurtasun falta.

Bestetik, garrantzitsua da argitzea zer desberdintasun dagoen usurpazioaren eta bizilekua bortxatzearen artean. Norberaren bizilekua, legez, bortxaezina da, eta norbait zure etxean sartzen bada, bortxaketa delitua egiten ari da, lau urte arteko espetxe-zigorrarekin. Guardiako epaitegiak berehala eman dezake kaleratze agindua, etxebizitza hori ohiko bizilekua dela egiaztatu ondoren; eta hori berdin aplikatzen zaio bigarren bizilekuari, bilbotar askok Kantabrian duten horri, kasu. Okupazioa, ordea, etxe hutsetan gertatzen da, eta ez da bortxaketa, usurpazioa baizik, delitu arinagoa dakarrena.

Baina bortxaketa ez da okupazioaren fenomenoa bezain mediatikoa, eta hor dago gakoa. Izan ere, polemika faltsu honen onuradun zuzenak komunikazio talde handiak dira, baina ez bakarrak. Izan ere “desokupazio” deituriko enpresek ere probetxua ateratzen ari dira. Enpresa sasi-legalak dira, eskuin muturrarekin lotura dutenak eta, gehienetan, banketxeentzako lan egiten dutenak kaleratze ilegalak indarrez egiten.

Beraz, izan gaitezen zorrotzak eta deseraiki ditzagun gutxi batzuen mesedetan zabaltzen diren diskurtso populistak, gizartearen zati handi bati eragiten dioten beste arazo batzuk ezkutatzeko asmoz eraikitzen direnak. Eta Bilbon, etxebizitzaz ari garela, arazo handi bat dugu, baina ez okupazioarekin lotuta, alokairuen prezioen igoeraekin edota pisu turistikoekin baizik. Hori da gehiengo bati eragiten dion benetako drama soziala.

Etxebizitza duin bat izateko eskubidea egikaritzetik oso urrun gaude Bilbon: okupazio baino askoz ere etxegabetze gehiago gertatzen dira hiri honetan urtero, baina eskumako sektore mediatiko eta politikoei ez zaie interesatzen horretaz hitz egitea. Eta ez zaio interesatzen, funtsean, legeak gogortu nahi dituztelako bankuen mesedetan, kaleratzeak erraztuz eta lege horiek gero eta jende gehiagori aplikatuz. Izan ere, aurretik azaldu bezala, banketxeak dira etxebizitza hutsen jabe nagusiak.

Eta bien bitartean, okupazio mugimendua kriminalizatu nahi dutenen aurrean ere argiak izateko unea da. Orain inoiz baino gehiago, kapitalismoaren, kontsumo kultura basatiaren eta jabego pribatuaren aurrean, alternatiba politko bezala hamarkadetan eraikitako okupazio mugimendua defendatzeko unea da, duela 9 urte jada, Kukutza defendatu genuen bezala.

Kukutza, okupatutako eraikin huts bat baino askoz gehiago zen: Kultur fabrika bat zen; alternatiba soziokomunitario oso bat osatzen zuena eta auzoarekiko bizikidetza modu bikainean zaintzen zuena; ekonomia soziala eta herritarren parte-hartzea oinarri zituena; Errekalde auzoko behar sozial eta kulturalak hein handi batean asetzen zituen ekipamendua, Udalaren utzikeriak uzten zuen hutsunea betez. Proiektu arrakastatsua zen, baina ez zion erantzuten Bilbon nagusi den arkitekto famatuen eta postaleko irudiaren
logikari, eta horregatik erabaki zen harekin amaitzea. Kukutza okupazio baten emaitza izan zen, eta nahiko genuke beste berrogei Kukutza gehiago egotea, Bilboko auzo bakoitzeko bat.

Alba Fatuarte

Bilboko Uriolan publikatua

Osasunaren alde! (Maria del Rio)

Aurreko zutabean hezkuntzan izaten ari diren mobilizazioez aritu nintzen. Gaurkoan, osasun sistemari begiratu beharko diogu.

Deialdi zabalak izan dira arlo honetan ere egunotan, eta bihar Bilbon manifestazioa egingo da Bilbon. Kexa horien arrazoiak ez dira asko azaldu behar, herritar gehienok jakinaren gainean baikaude: Osakidetzaren gainbehera bizitzen ari gara. Euskal osasun sistema publikoaren ahultzea begi-bistakoa izan da azken urteetan, Eusko Jaurlaritzak egindako murrizketen eta pribatizazioen ondorioz. Koronabirusaren krisia heldu orduko, aurretik bizi zen egoera agerian gelditu da, bere indarren mugan dagoen osasun sistema ikusi da.  Langileen  ahaleginei esker hainbat gabezia larri arintzea lortu da, baina euren osasun fisikoa eta psikikoa arriskuan jarriz. Horren emaitza da langileak akituak daudela, eta nabarmena da giza baliabideen eta baliabide materialen falta. Hala ere, pandemia baino askoz lehenagotik lehen arretan mobilizazioak eta grebak izan dira, sistemaren oinarriaren egoera larria salatzeko.

rpt

Ez dauka zentzu handirik osasun aurrekontuaren zati handi bat bideratzea etor daitekeen balizko pandemia baten aurrean prestatzeko. Baina horrek ez du esan nahi osasun-sistema moldagarria behar ez dugunik, hau da, beharrizan aldakorretara egokitzeko gaitasuna duen sistema ezinbestekoa ez denik. Horretarako, errezeta magikorik ez badaude ere, pisu handia izango du, besteak beste, osasun publikoaren egitura sendoa, sistemak finantzaketa egokia izatea, plantilla egonkorra, zerbitzuen arteko koordinazio ona, baita gizarte-sistemarekiko koordinazio egokia ere. Finean, beharrezkoa da sistema indartzea eguneroko beharrei modu egokian aurre egiteko gai izateko, horrela, probabilitate txikiagorekin gerta daitekeenerako prestatuak izango gara, edo askoz prestatuagoak behintzat. Funtsezkoa da, halaber, Eusko Jaurlaritzak eskaini ez duen komunikazio estilo gardena eta zuzena, adituei presentzia handiagoa eskainiz.

GARAn argitaratua

Alternatibak salatu du Torraren inhabilitazioa Kataluniako herriaren subiranotasunaren aurka doala

Quim Torra Generalitateko presidentearen inhabilitazioaren aurrean, Alternatibako Koordinadora Nazionaletik gure elkartasuna adierazi nahi diegu, berarekin zein Kataluniako herri osoarekin, eta besarkada handi bat bidaltzen diegu.

Preso politikoen askatasuna eskatzeko pankarta bat eskegitzeagatik eta erbestera behartuak izan direnak itzultzea askatzeagatik demokratikoki aukeratutako ordezkari bat kargugabetzea, Kataluniaren adierazpen askatasunaren eta herri subiranotasunaren aurkako erasoa da.

Kataluniako independentismoaren eta subiranismoaren kontrako auzi guztiak salatzen ditugu, oinarrizko eskubide zibil eta politikoen aurkako jazarpen politikoa dakartelako. Horregatik, autodeterminazioaren erabilera legitimoa defendatzeagatik errepresaliatutako pertsona guztien askatasuna eskatzen dugu.

Estatuko aparatuen enegarren azpijokoaren aurrean gaude, inposizioaren bideetara jotzen duena, auzitegien esku-sartzearen bidez, herri katalanaren herriaren borondateari gailentzeko.

Azkenik, Euskal Herritik gure babesa erakusten dugu eta gure indar internazionalista guztia bidaltzen diogu kalera ateratzen ari den Kataluniako herriari, estatuaren zapalkuntza antidemokratiko horri aurre egiteko, beste behin ere, auzitegien bidez inposatzen baitu hautestontzietan irabazi ezin duena.

X