Alternatibak krudelkerian eta mendekuan oinarritutako espetxe politikoarekin bukatzeko kaleak betetzera deitu du

Euskal herritarrek aukera izango dute bihar, berriz ere, bakearen alde eta ondorio lazgarriak utzi dituen gatazka politikoa gainditzearen aldeko ekarpena egiteko. Tamalez, borroka armatua utzi zenetik urteak pasa diren arren, gatazkak biktima berriak sortzen ditu gaur egun ere. Izan ere, biktimak dira salbuespeneko politikak, krudel eta mendeku zaleak, pairatzen dituzten presoak. Honen ondorio larriak espetxe politika arrunta ezartzearekin batera amaituko lirateke.

Biktimak dira, halaber, presoen senide eta adiskideak tartean azkenaldian motxiladun ume gisa ezagunak ditugun adingabeak. Guztiak dira sakabanaketaren biktimak. Milaka eta milaka kilometro egin behar dituzte bere familiakoekin edo lagunekin minutu gutxi batzuk egon ahal izateko. Askotan istripuak dira honen ondorioa, eta zenbaitetan heriotza topatzen dute bidaiariek, azken hamarkadetan 16 lagun zendu dira errepideetan.

Ez dago aitzakiarik, milaka eta milaka lagunekin batera, Casilla plazatik Bilboko udaletxeraino doan bidearekin bat ez egiteko mendekuaren amaiera galdegiteko, esan dugunez, biktima berriak sortzen dituelako eta, beraz, bakea nagusi izango duen etorkizuna gero eta zailagoa bilakatuko du. Ez dago aitzakiarik oinarrizko giza eskubideak ez babesteko; eta aitzakiarik dagoela dioenak alderdikerietan ari da. Izan ere, logika zakar eta mendeku zalearen emaitza da Espainiako estatuan eskubideak zapaltzeak botoak ematen dituela.

Iñigo Goikoetxea “Jaizkibel konpainia” komikiaren egileari elkarrizketa BERRIAn

Iñigo Goikoetxea “Jaizkibel konpainia” komikiaren egile eta marrazkilariari Jon Ander De la Hoz kazetariak BERRIAn egindako elkarrizketa, Hondarribiko Alardearen eta Jaizkibel Konpainiaren historia kontatzen duena. 

Beti ibili izan da marrazkiaren jiran Iñigo Goikoetxea (Hondarribia, Gipuzkoa, 1983). Arkitektura ikasketak egin zituen, eta komikia du zaletasun. Zaletasun horretan oinarritu du alardeko Jaizkibel konpainia mistoaren historia biltzen duen komikia: «Konpainiako militantea naiz, eta lan hau gizartean eragiteko tresna da».

Komikiaren lehen zatian alardearen oinarri izan zen 1638ko setioa landu duzu. Nola dokumentatu zara duela lau mende oinarritutako zatia egiteko?

Hasteko, garai hari buruzko testuak irakurri nituen informatzeko. Xabier Kerejeta historialariarekin ere bildu nintzen, eta zinta batzuetan bera txertatu dut kontaketa egiten. Hondarribiko setiotik hasi, eta ia XX. mendera arteko historia kontatu zidan. Beraz, esan daiteke elkarrizketa bidez informatu naizela.

Jaizkibelen hogei urteko ibilbidea ere biltzen du lanak. Konpainiako kide izateak zuzeneko iturrietara iristea ahalbidetu dizu?

Kideak ezagutzen ditut, eta lanak errazten ditu horrek. Gainera, ez dute nirekin hitz egiteko beldurrik izan, nire babesa dutela badakitelako. Jende irekia da elkarrizketak emateko garaian.

Komikia egiten hasi zinenerako istorio definitu bat egituratua al zenuen?

Ez dut gidoirik erabili, esperientzia pertsonalen batuketa delako. Lau edo bost aukera nituen informazioa sartzeko; kronologikoki azaldu dut Jaizkibelen bilakaera.

Zeure kabuz hasi zinen lana egiten; zer erantzun jaso zenuen Jaizkibelekoei aurkeztu zenienean? 

Ni komikiaren munduan aritzen naiz, eta komikia tresna ona da gaia gizartean zabaltzeko. Horregatik, Jaizkibelen asanbladan proposatu zuten, eta, ados zeudenez, aurrera egitea erabaki genuen.

Fikzioak ba al du lekurik zure lanean?

Komikia kronika bat da, eta marrazkien bidez benetan gertatutakoei irudi bat egin diet, telebistako kamerarik ez zegoelako ordu hartan. Esaterako, lehen aldiz desfilatu aurretik etxeko atarian bizi izandakoen irudikapena dago komikian. Fikziotik gutxi du lanak, baina komikian badago zati bat non egileak momentu hori imajinatu egiten duen. Hala ere, betiko alardeko kide bati galdetzen badiozu, guztia fikzioa dela esango dizu. Komikia inprimatu ere egin gabe zegoenean, hala jarri zuten txio batean, fikziozko istorio polita zela.

Diozunez, gatazka ez zen 1996an hasi, 1993an baizik. Zergatik?

Hori da. Ez da asko ezagutzen, baina lehendabiziko hiru urteetan, festan parte hartzeko baimena eskatu zion emakume talde batek Hondarribiko Udalari. Oso modu naturalean egin zuten, horretarako eskubidea zutela iritzita. Hiru urte horietan, isiltasun administratiboa egin zuen udalak, eskaera hura ikusezin bilakatuz. Jendeak pentsa dezake 1996ko saialdira arte ez zela deus gertatzen, baina ez da hala.

Alternatibak Hondarribiko alarde eta Jaizkibel konpainiaren historia jasotzen duen komikia Eibarren eta Bilbon aurkeztuko du

Alternatibak “Jaizkibel konpainia” komikiaren aurkezpena egingo du Eibarren eta Bilbon. Liburuak Hondarribiko alardearen historia jorratzen du, jatorrizko gertaera historikoetatik abiatuta, irailaren 8an urtero gogora ekartzen direnak, eta azken hamarkadetan herriko jaiak parekidetasunean bizitzeko hainbat emakume eta gizonek abiatutako borrokarekin amaituta.

Egilea, Iñigo Goicocechea “Galgó” marrazkilari hondarribiarra, aurkezpen ekitaldietan izango da, eta ikerketa lanaren zein sorkuntza grafikoaren berri emango du. Komikia auto-edizioaren bidez argitara eman da, besteak beste, Alternatiba bezalako eragileen laguntzarekin, Jaizkibel konpainiaren borrokarekin aspalditik agertutako konpromisoarekin bat eginda.

Eibarreko ekitaldia bihar, hilaren 28an, osteguna, egingo da, herriko Portalea aretoan (Bista-eder kaleko 10. zenbakiko behealdean) arratsaldeko 19:00etatik aurrera. Bilboko saioa aldiz, urtarrilaren 11an egingo da, Hika Atenenoan (Ibeni Kaia 1) hain zuzen eta ordu berean, 19:00etan, hasita.

Ekitaldiotan komikia erosteko aukera izango dute bertaratutakoek. Salmentarekin bildutako dirua, osorik, Jaizkibiel Konpainiarentzat bideratuko da. Informazio gehiago nahi dutenek edota egilea elkarrizketatu  nahi duten hedabideek, aski dute Alternatibaren komunikazio taldearekin harremanetan jartzea.

Alternatibak eskuin-muturraren gorakadaren inguruko hitzaldia antolatuko du Bilbon

Bihar, abenduak 27, Alternatibak ‘Nork esnatzen du faxismoa? Ultraeskuinaren kontrako estrategiak’ hitzaldia egingo du bere Bilboko egoitzan, Europa osoan, eta azken boladan Euskal Herrian ere, ultraeskuineko taldeen agerizko gorakada eztabaidatzeko, eta honi aurre egingo dioten formula desberdinak aztertzeko.

Hizlari Elena Martinez, Izquierda Castellanako militante feminista eta antifaxista  eta Jordi Borras, hainbatetan eskuin-muturreko taldeek mehatxatutako ilustratzaile eta kazetari-argazkilaria izango dira gurekin. Biek borroka antifaxistan izandako bizipenaz arituko dira eta hauei modu antolatu batean aurre egiteko gakoak ematen saiatuko dira. Zentzu horretan, hitzaldia aurkezteko gure Alternatibako kide, txiolari eta idazle Jonathan Martinezen parte-hartzea izango dugu, bera ere, bere iritzi politikoak sareetan plazaratzeagatik hainbatetan eskuin-muturreko taldeek mehatxatutakoa.

Bilboko ekitaldia hilaren 27an, asteazkena, egingo da, alderdiaren egoitzan (Kasilla plaza 6.eko behealdean) arratsaldeko 18:30etatik aurrera. 

Pertsona migratzaileen nazioarteko eguna: eskubide guztiak pertsona guztientzat

 

Pertsona migratzaileen nazioarteko eguna izendatu zuen abenduaren 18a NBEk 2000. urtean, migrazioak gizateariaren garapenari egindako ekarpena azpimarratzeko. Alternatiba zein EH Bildutik bat egiten dugu egun honekin, pertsona guztiek migratzeko eskubidea dutela eta norberaren sorterrian modu duin eta askean bizitzeko eskubidea dutela aldarrikatzeko.

Arrazoi ekonomikoak, politikoak, kulturalak eta sozialak tarteko, euskal herritar asko eta asko munduan zehar barreiatu dira; aldi berean, arrazoi berengatik jatorri ezberdinetako pertsonak Euskal Herrira heldu dira. Horrenbestez, pertsona migratzaileak gure herriko parte dira, eta ekarpena egiten diote gure garapen kultural, ekonomiko eta sozialari. Hala ere, errepresioan oinarritzen diren Espainiako eta Frantziako estatuetako eta Europako Batasuneko migrazio politikek pertsona migratzaileen eskubideak urratzen dituzte. Atzerritartasun eta naziotasun lege xenofobo eta diskriminatzaileek ere bai; hain justu, horiek dira pertsona migratzaileen eskubide urraketen adierazgarri nagusiak.

Euskal Herrian bizi diren pertsona guztien eskubide, obligazio eta aukera berdintasuna bermatuko duten justizia sozialean oinarritutako politika humanitarioak ezarri ahal izateko, burujabetza aldarrikatzen dugu. Burujabetza eta eskumenak aldarrikatzen ditugu, eskubideak urratzen dituzten murrizketak ez ezartzeko. Hala nola, “erregulatu gabeko” administrazio egoeran dauden pertsonei Osakidetzak arreta eman ezin ez izatea agintzen duen Auzitegi Konstituzionaleko epaia, era horretara euskal herritar guztientzat aldarrikatzen dugun osasun arretarako unibertsaltasun irizpidea urratzen duten PPren murrizketak onetsiz. Auzitegi bera da, hain zuzen, Nafarroak botiken berrordainketa bere gain hartzea galarazi nahi duena, egoera zailenean dauden pertsonei kalte nabarmena eraginez.

Bere jatorriagatik edozein pertsona diskriminatzen duten arauen edo praktiken aurkako gure jarrera azaldu nahi dugu EH Bildutik, pertsona migratzaileen nazioarteko egun honetan. Zentzu horretan, Bilboko Portuan egin duten harresia salatzen dugu, pertsona errefuxiatuei alde batetik bestera mugitzeko eskubidea urratzen dielako eta Euskal Herria harrera herria izan behar denaren gure ustearen aurka doalako.

EH Bildu

Alternatibak Hondarribiko alardearen eta Jaizkibel konpainiaren historia jasotzen duen komikia Gasteizen eta Oiartzunen aurkeztuko du

Abenduaren 19an eta 20an, Alternatibak “Jaizkibel konpainia” komikiaren aurkezpena egingo du Gasteizen eta Oiartzunen. Liburuak Hondarribiko alardearen historia jorratzen du, jatorrizko gertaera historikoetatik abiatuta, irailaren 8an urtero gogora ekartzen direnak, eta azken hamarkadetan herriko jaiak parekidetasunean bizitzeko hainbat emakume eta gizonek abiatutako borrokarekin amaituta.

Egilea, Iñigo Goicocechea “Galgó” marrazkilari hondarribiarra, aurkezpen ekitaldietan izango da, eta ikerketa lanaren zein sorkuntza grafikoaren berri emango du. Komikia auto-edizioaren bidez argitara eman da, besteak beste, Alternatiba bezalako eragileen laguntzarekin, Jaizkibel konpainiaren borrokarekin aspalditik agertutako konpromisoarekin bat eginda.

Gasteizko ekitaldia hilaren 19an, asteartea, egingo da, alderdiaren egoitzan (Los Herran kaleko 25.eko behealdean) arratsaldeko 19:00etatik aurrera. Hurrengo egunean, Oiartzunera (Gipuzkoa) eramango da aurkezpena, Manuel Lekuona udal liburutegira hain zuzen eta ordu berean, 19:00etan, hasita.

Ekitaldiotan komikia erosteko aukera izango dute bertaratutakoek. Salmentarekin bildutako dirua, osorik, Jaizkibiel Konpainiarentzat bideratuko da. Informazio gehiago nahi dutenek edota egilea elkarrizketatu  nahi duten hedabideek, aski dute Alternatibaren komunikazio taldearekin harremanetan jartzea.

Alternatibak bere Gasteizko egoitzaren eta beste eragile sozialen aurkako eraso faxistak salatu ditu

Alternatibako bozeramaile Oskar Matutek salatu egin du bere alderdiak Gasteizko Los Herran kalean duen egoitzaren kontra bart gauean emandako eraso faxista. Kanpoaldeko kristalak apurtu dituzte eta ‘Victor Lainez, presente’ dioten pintadak egin dituzte bertan, Zaragozan hildako falangistaren izena. Horrez gain, Falange espainiarraren propagandadun pegatinak ere jarri dituzte, haien web orria jasotzen dutenak.

Matuteren hitzetan, ez da kasualitatea “eraso faxista” hau, orain dela egun batzuk “Falange Vasconavarra deritzonaren sare sozialetatik bisita egingo zigutelaren mehatxua” eman ostean gertatu izana. Are gehiago, azken asteetan hiriko beste eragile sozialen lokalen kontrako erasoak eman dira, Hala Bedi, Zapateneo edo Txapelarri tabernaren aurka, kasu. Guzti horiei Alternatibako militante guztien “babesa eta elkartasuna” agertu nahi izan die.

Alderdi ezkertiarreko bozeramaileak iragarri du gertatutakoa Ertzaintzaren aurrean salatuko dutela “ekintza faxistak zigorrik gabe uzterik ez dagoelako”. Era berean, azpimarratu egin du garrantzitsua dela “alderdi politiko eta erakunde publikoe guztiek halako erasoak irmotasunez salatzea, muturreko eskuinaren gorakadaren aurrean entzungor azaltzeari utzita”.

Azkenik, jasandako erasoak arbuiatu ez ezik “Espainiako estatuan faxismoak duen zigorgabetasuna salatzeko” deia egin du Matutek.

http://alternatiba.net/old-files/GasteizkoEgoitza04.jpeg

http://alternatiba.net/old-files/GasteizkoEgoitza05.jpeg

http://alternatiba.net/old-files/GasteizkoEgoitza03.jpeg

http://alternatiba.net/old-files/Falangeren%20Txioa.jpg

http://alternatiba.net/old-files/GasteizkoEgoitza06.jpeg

«Errekaleor ahalduntzeko eta emantzipatzeko espazioa da maila guztietan, baina bereziki emakumeontzako»

Errekaleor Bizirik 2013an sortu zen eta mehatxuak mehatxu, proiektuarekin aurrera egiteko prest daude bere sustatzaileak. Auzoko nondik norakoak ikuspuntu feminista batetik kontatzeko bertoko bililagun Karla Berrojalbiz eta Irune Tobajasekin elkartu gara.

Errekaleor proiektu iraultzaile bat den heinean, feminismoak zer nolako papera bete du? Zer nolako ekintzak egiten dira lantzeko? 
 
Irune Tobajas Lozano: Hemen bizi garenak badugu kontzientzia minimo bat feminismoarekin. Hasierako urteetan oso neska gutxi bizi ziren hemen eta gure artean elkartzeko behar baten ondorioz Erreka Emeak espazioa sortu genuen. Hasieran oso giro informalean afalorduak eta afal osteko solasaldiak egiten ziren bakarrik, gure kezkak eta bestelakoak lantzeko.
 
Orokorrean, auzoan feminismoa txertatuta dagoela uste dut. Ekintza kulturaletan beti kontuan hartzen da eta lantaldeetan parekidetasun irizpidea errespetatzen da; azpiegitura taldean emakumeak egotearekin adibidez. Egia esan ,nahiko naturala izan da, eta horrela izan ez denean arreta deitu dugu eta gauzak aldatzen joan dira. Aipagarria da ere 28. blokean, adibidez, emakumeak bakarrik bizi direla. 
 
Karla Berrojalbiz Pisano: Irunek esan bezala hau ez da ohiko auzo bat. Hala eta guztiz ere, eman dira hainbat egoera Erreka Emeak taldea lanean jarri behar izatea eragin dutenak. 150 auzokide gara eta denak elkar ondo ezagutzen dugu. Beharbada horregatik hemen ez dira antzematen patriarkatuaren oinarriak hain erraz…  agian hain agerikoak ez direlako. Egoera hauen ondorioz ideia eta mekanismo asko berrikusteko beharra izan dugu. Neurriak ez dira kuantitatiboak bakarrik -ondo dago azpiegituran emakumeak egotea baina ez da nahikoa- kualitatiboak ere badira; emakume horiek nolakoak diren, zer nolako parte hartzea duten eta abar. 
 
Berrikusketa hauek azaleratu dute emakumeon artean iritzi eta jokamolde desberdinak ditugula. Adibidez, egoera sexistak eman direnean zailtasunak egon dira identifikatzeko. Nola jokatu horrelako erasoa ematen denean gure kolektiboko batekin? Auzoak berezitasun hori dauka, ez dakit positiboa edo negatiboa, arazoak sortu ez ezik aukerak ere sortzen direlako. Berezitasun horrek behartzen gaitu zenbait oinarri teoriko eta mekanismo birplanteatzera, elkarrekin bizi garelako eta identifikatzen ere zailagoa delako. Baina aldi berean lantzeko errazagoak direla ikusten dut, beste bitarteko batzuk sortzeko aukerak ditugu, salaketatik harago doazenak. Gasteizko jaietan adibidez gehiago garatu da salaketa protokoloa baina ez horrenbeste lanketa protokolo bat.
 
ITL: Saiatu ginen erroetara jotzen zuen protokolo bat egiten. Prozesu feminista bat abiaraztea helburu zuena. Denok batera gai hori lantzeko aukera izateko. Saiatu gara hainbatetan baina egia da ere hemen mila gauzetan gabiltzala. Halere, uste dut genero ikuspegi hori kontu gehienetan badugula. Espazio guztietan gaudelako emakumeak aktibo eta zerbaitek ‘txokatzen’ gaituenean berehala esaten dugu. 
 
KBP: Gogoratzen dut diagnostiko bat egiteko inkesta prestatu nahi genuela. Baina egiterakoan bitarteko barik sentitu ginen eta jasotzen genituen galderekin konturatzen ginen ez gindoazela benetan iturrietara. Horregatik uste dut aukera bat dela. Niretzat auzoa ahalduntzeko espazio bat da maila guztietan, pertsona moduan emantzipatzeko espazio bat, baina bereziki emakumeontzako. Ikasketa sistematik aparte ikasketa ez formalak ditugu hemen eta guztiz aberasgarriak: etxe bat egiten jakitea, adibidez. Niretzat kriston esperientzia izan da. Eta ez ikasketa bakarrik, nik talde berri bat sortu nahi badut, hitzordua jarri eta bihar bertan badugu espazioa eta 15 lagun hori egiteko. Beste edozein auzotan ez duzu hori, ez jenderik ez espaziorik. 
 
Errekaleor estatuko auzo okupatu burujabe handiena da, gizartearen gehiengoaren babesa jaso duena. Baina auzo bat baino gehiago ere bada. Zer eskaintzen dio proiektuak gizarteari?
 
KBP: Alde batetik, gizartea bera eraldatzeko ilusioa dugunon erakusle da Errekaleor. Bere sorburutik hori izan da proiektuaren helburu nagusiena. Errekaleor ez du irla isolatu bat izan nahi, Euskal Herrian zehar mila Errekaleor sortzea dugu helburu, kolore desberdinaz osatuta. Argi da ez dugula bizimodu perfektu baten formularik, baina uste dugu bide bat behintzat zabaltzen ari garela. 
 
Bigarren erantzun bat Gorka Urtarani helaraziko nioke. Zer dauka Errekaleorrek gizarteari eskaintzeko? PNVk ordezkatzen duen gizarte kapitalistarentzako Errekaleor onuragarria izan daiteke ere. Emantzipatu ezinean dauden gazteek, adibidez, hemen bizitzeko aukera izanda, ez dira estatuak ematen dituen apurretatik biziko; haien bidea lortuko dute. Eskaintza kulturalari dagokionez, udalak milaka euro gastatzen ditu. Guk, aldiz, doako eskaintza kulturala egiten dugu, askoz zabalagoa eta ez pribatiboa. Eta zergatik ez, turistentzako leku bat ere izan gaitezke. Hortaz, perspektiba moderno kapitalista batetik hori guztia dugu eskaintzeko. Beste gauza bat da hori gure helburua den ala ez. 
 
Oztopo eta mehatxu askorekin egin duzue topo. Asko gainditu ere. Zuen borroka Marotoren gobernuan hasi zen eta orain Urtaranekin, alderik sumatu al duzue auzoarekiko duten jarreran? 
 
ITL: Maroto gobernuan zegoenean egoera oso desberdina zen, Errekaleorren 30 pertsona besterik bizi ez zirelako. Eta Marotok axolagabetasunik gabe begiratzen zuen auzora. PPren jarrera praktikotasunean ez zen erasokorra. Diskurtsiboki bai, gogorra, okupazioaren estigmatizazioarekin eta hori dena. Baina ez zuten inolako prozesurik abiatu hau eraisteko. Gainera ez zegoen dirurik horretarako. Baina orain PNVrekin gauzak desberdinak dira, batez ere PNVk baduelako dirua. Gainera, honek geroz eta forma gehiago hartzen ari du, eta gu indartsu ikusteak molestatzen die. 
 
KBP: Auzotik egiten dugun analisi politikoa honakoa da: Urtaranek lehenengo pauso bat eman zuen ondoren emango zituenak legitimatzeko. Hau da, Aretxabaletako eskaintza egin zigun -guztiz irreala zena, auzokideak bertan bizi direlako eta guztiontzako lekurik ez dagoelako- guk zuzenean uko egiteko. Horrela beti izango dute aitzakia, elkarrizketa falta horren mamuari eusteko. Errekaleor Bizirik espazioa bera da, ez dira bakarrik etxebizitzak. Hemen sortu ditugun proiektu guztiek jarraipena izan dezaten behar da frontoia, behar da lurra, behar dira sortu ditugun azpiegitura guztiak. Halere, positiboki baloratu genuen uste genuelako izango zela negoziaketa edo behintzat elkarrizketa baten hasiera. Baina ez zen horrela izan. 
 
PNVrena hautu elektorala besterik ez da izan eta Errekaleor botoak lortzeko aukera bat dela ikusi dute. Udalean 3. indarra dira eta hortaz, eskumatik botoak lortzeko ahalegin batean egin dute biratze bat, baina ez bakarrik okupazioarekin, auzolana pilotalekuarekin, oinarrizko errentarekin… Beharbada ez du PPren bezain diskurtso arrazista eta xenofoboa egingo, baina Errekaleor bezalako ikono bat suntsitzea eskumako botoak irabaztea dela badaki, eta bide batez, herri mugimenduari kolpe izugarria ematea ere. 
 
Orduan, udalaren jarrera ezkorra ez da aldatu eta auzoa botatzeko erabakiarekin aurrera doala dirudi. Zer aukera dituzue proiektua babesteko? 
 
ITL: Beti esaten duguna, gure helburua kaleratzea galaraztea da, baina etortzekotan defendatuko gara edozein herri mugimenduk egingo lukeen bezala. Baina egiten ditugun ahaleginen gainetik, herriak du Errekaleor ez botatzeko giltza eta argindarra kentzera etorri zirenean hemen aurreko plazan gertatutakoa horren irudi da. Hortaz, argi dugu, erasoen aurrean noski defendatuko garela, baina herriak bakarrik babes dezake Errekaleor. 
 
KBP: Kaleratze bat galarazi behar dugu, baina jakin badakigu udalaren borondatea nahiko irmoa dela. Ildo horretan, eztabaida teknikoa deuseztatu nahi genuen. Hau ez da segurtasun kontua, ez eta diru kontua ere. Etxeak seguruak dira eta horretarako aurkeztu ziren arkitektoen txostenak. Hortaz, ez dago Errekaleor eraisteko arrazoi bat ere ez. Ez ekologikoa, ez segurtasunekoa, ez ekonomikoa… Milioi bat euro kostatzen du hau botatzeak. Ez dauka zentzurik, horregatik badakigu hautua politikoa dela. 
 
Eztabaida eremu politiko helduetara eraman nahi dugu behingoz. Eta jendartea termino horietan kokatu beharko da. Eztabaida oso garrantzitsua gainera, Errekaleor eraisteak ezegonkortasuna suposatuko duena Gasteizko herritarrentzako kohesio eta elkarbizitza arazo bat ekarri dezakeelako. Jendeak ere jakin dezala zertara datozen hona eta zertarako eraitsi nahi duten. 
 
Eskumako gobernu batekin, Gora Gasteiz bezalako mugimendu soziala piztu zen. Hortik ere etorriko zen Errekaleor Bizirik babestuko zuen gehiengoaren oinarria. Nola ikusten duzue Gasteiz alternatibo hori? 
 
KBP: Lehenik aipatzea niri min handia egiten didala EAJk Gora Gasteiz mugimenduaren izenean hitz egiten duenean. Gora Gasteiz oso mugimendu potentea izan zen, baina neurri batean jarri zuen Urtaran dagoen lekuan. 
 
Uste dut Gasteizen, eta Euskal Herri osoan, beti existitu izan dela alternatiben eraikuntza bat. Egia da kutsu aglutinanteagoa hartu duela azkenengo hamarkadan; agerikoa da estrategia aldaketa bat egon dela eta herri mugimendu guztiak jarri direla horra begira. Baina uste dut mugimendu iraultzailea beti egon izan dela hor. Oso adierazle ona da Martxoaren 3ko manifestazioa, hain urrunetik datorren gaia dela kontutan izanik, urterik urtera duen babesa nola igotzen den ikusteak. Eta horrek erantzuten dio estrategia aldaketa horri. Nik orain konkretuki Gasteiz okupazioarekin eta autogestioarekin ikusten dut loraldi handietako batean. Gasteizek orain beste kolore bat dauka. Baina oinarrian lanean ari garenok kolore berdina dugu.
 
ITL: Dudarik gabe Gasteizko herri mugimendua pil-pilean dago. Eta okupazioa eta gazte emantzipazio sarea topera dabil, Errekaleor bidez emantzipatzeko aukera erreala dutelako. Gaztetxea, bere gorabeherekin noski, baina beti egon da indartsu eta egun jarraitzen du. 
 
Bukatzeko, ikuspegi feminista batetik, nola begiratzen diozue proiektuaren etorkizunari?
 
KBP: Nik uste dut emakumeak ahaldunduko garela baita ere erresistentzian. Eta hor dugu erronka polit bat. Bizi izan ditugun hilabete hauetan engranajeak asko estutu behar izan ditugu. Eta datozen hilabeteetan buru belarri ibiliko gara eta horrek gure komunitateko elkarbizitzari arazo asko ekar lekioke. Hor dugu erronka. Botere harreman asko dago eta niri zaila egiten zait soilik genero ikuspegi batetik egitea analisia, horretan mila gauza sartzen direlako. 
 
Komunitate bat gara, beste komunitate txikiz osatua. Gure artean ematen dira botere harreman asko, oinarrituta daudenak bai ezagutza mailan modu natural batean ematen direlako. Egiten dugun lan kantitatearen arabera sortzen dugu botere hori. Pilo bat gauza daude horrelako desorekak dakartzatenak. Desorekak egon, egon behar dira, baina kudeatu behar. Nik behintzat hori oso ongi antzeman nuen, nire buruaren analisia egiten, ekaineko manifestazioaren antolakuntzaren aurreko asteetan azeleragailua zapalduta ibili ginenean. Bukatzean balorazioa eginda konturatzen zara zenbat gauza ditugun lantzeko. Zentzu horretan uste dut datorkiguna interesgarria izango dela. Eta berriro esango dut: erresistentzian emakumeak egongo gara. 
 
ITL: 2018an gure 5. urteurrena izango da eta horregatik Gaztetxearekin eta Hala Bedirekin batera ospatuko dugu, 30 eta 35 urte beteko dituztelako. Denak borobilak izanik, Gasteizko herri mugimendurekin bat egiteko aukera bat dela uste dugu. Gure helburua hori ere badelako. Pixkat isolatuta ibili gara hau piztu ahal izateko indar asko behar delako. Baina elkarlana sustatzeko garaia da eta urtemuga hori  momentu aproposa da. 
X